Mark Lepine isimli 25 yaşındaki erkek, Kanada’nın Quebec eyaletinin başkenti Montreal’deki bir üniversitenin (École Polytechnique de Montréal) Mühendislik Bölümüne elinde yarı otomatik silahla girdiğinde tarih 6 Aralık 1989’du. Lepine kendisinin mühendislik bölümüne girememesinin suçlusunun kadınlar ve feministler olduğuna karar vermişti. Olay 14 kadının ölümü ve 10 kadının yaralanması ile sonuçlandı.

Quebec’te 1960’larda “Sessiz Devrim” sonrası eğitime daha fazla kaynak ayrılması ile beraber kadınların eğitime katılımı arttı. 1970’lerle 1980’lerde birçok kadın École Polytechnique de Montréal’de mühendislik okumaya başladı. Ayrıca kadın hareketi de güçlenmekteydi; olaydan altı ay önce Chantale Daigle isimli bir kadın, eski erkek arkadaşının kürtajını engellemek istemesi üzerine açtığı davayı kazanmış, binlerce kadın onu destekleyen gösteriler yapmıştı. Bir grup erkek bu durumdan ‘zarar gördüklerini’ düşünüyordu. 25 yaşındaki Marc Lépine de bunlardan biriydi. Lepine, Kanada Ordusu’na başvurmuş ama reddedilmişti. Ecole Polytechnique’e yazılmak üzere çalışmış ama, kabul edilmemişti. Bunun sebebini ise ‘pozitif ayrımcılık’ politikalarına bağlamıştı. Olaydan sonra üstünde bulunan mektupta;

“Lütfen dikkat edin: Eğer bugün intihar ediyorsam bu ekonomik nedenlerle değil ama, politik nedenlerle. Çünkü hayatımı mahveden feministleri öbür dünyaya yollamaya karar verdim…

Feministlerin beni çileden çıkarma konusunda her zaman yeteneği var. Kadın olmanın avantajlarını ellerinde tutmak istiyorlar… Erkeklerin ellerindekini eşzamanlı olarak almaya çalışmakla…

O kadar faydacılar ki, çağlar boyu erkekler tarafından biriktirilen bilgiden yararlandıklarına bile aldırmıyorlar. Ellerine her fırsat geçtiğinde, erkekleri yanlış tanıtmaya çalışıyorlar,” yazıyordu.

Bu mektuba iliştirilmiş olarak geleneksel mesleklerde çalışmayan 19 önde gelen Quebec’li kadının listesi vardı. Bunların arasında Quebec’in ilk kadın itfaiyecisi ile polis komiseri de bulunuyordu.

Listenin altına Lepine şöyle yazmıştı: “Bu kadınlar bugün neredeyse ölüyorlardı. Zaman yetersizliği -çok geç başladığım için- bu radikal feministlerin hayatta kalmalarına izin verdi.”

6 Aralık 1989 günü, akşam saat beşi biraz geçe okula giren Lepine, Maryse Laganiere’i koridorda öldürdükten sonra, 10 kadın ve 48 erkek öğrencinin bulunduğu 303 numaralı sınıfa gitti. Tavana doğru ateş edip bağırdı: “Hepiniz feministsiniz, feministlerden nefret ediyorum!” Kadınları erkeklerden ayıran Lépine, kadınları duvara dizdi ve ateş etmeye başladı, altı kadını bu sırada öldürdü, üç kadın da yaralandı. Ardından ilk kata inen Lépine, ateş ederek kantine girdi ve iki kadını öldürdü. Tekrar üçüncü kata çıkan Lépine, bu kez 311 numaralı sınıfa girdi, masanın altında saklananlara ateş etti ve dört kadını daha öldürdü. Sonrasında da intihar etti.

Katliamın ardından Quebec Hükümeti ve Montreal Kent Yönetimi, üç gün yas ilan etti. 11 Aralık 1989’da katliamda hayatını kaybeden öğrenciler için Notre Dame Kilisesi’nde toplu cenaze töreni düzenlendi. Bu cenaze törenine binlerce kişi katıldı. Ancak olayın ardından Lepine’in psikiyatrik sorunları olan bir kişi olduğuna dair açıklamalar yapıldı, Lepine’in gerçek amacı açıklanmadı, kadınlara yönelik şiddet göz ardı edildi ve Lepine’in mektubu halktan saklandı. Aylar sonra Francine Pelletier isimli kadın gazetecinin posta kutusunda intihar notununın örneğini bulması ile olay açıklığa kavuştu, üstelik Lepine’in öldürmek istediği kişiler arasında Francine Pelletier’in de ismi vardı. Pelletier daha sonra yaptığı konuşmalardan birinde şöyle demişti: “…. Kanada’daki kadın hareketi açısından muazzam etkileri oldu. Katliamdan sonra şunu anladım; erkeklerde feministlere karşı sessiz ve gittikçe büyüyen bir kızgınlık vardı ve biz başardıklarımız için büyük bir bedel ödemek zorundaydık.” Olaydan sonra pek çok kadın daha fazla katliamın olmasını engellemek için susmayı tercih ettiler ve sonrasında yıllarca suçluluk hissettiklerini itiraf ettiler.

1991 yılında 6 Aralık Kanada’da Ulusal Kadına Karşı Şiddeti Hatırlama ve Mücadele Günü oldu. 1995 yılında Heidi Rathjen ve Wendy Cukier’in çabalarıyla kurulan Silah Kontrolü İçin Koalisyon grubu sayesinde ateşli silahların kontrolü yasası onaylandı.

Andrea Dworkin’in söylediği gibi: “Marc Lepine’in öldürmek istediği kadın olmakla yükümlüyüz. Bu onurla, bu cesaretle yaşamalıyız. Korkumuzu yenmeliyiz. Devam etmeliyiz. Var etmeliyiz. Direnmeliyiz.”

Öldürülen kadınlar:

Genevieve Bergeron: 21 yaşındaydı, inşaat mühendisliği 2. sınıf öğrencisiydi, bursluydu ve bir müzisyendi.

Helene Colgan: 23 yaşındaydı, makine mühendisliği son sınıftaydı ve yüksek lisans yapmayı planlıyordu.

Nathalie Croteau: 23 yaşındaydı, makine mühendisliği son sınıftaydı.

Barbara Daigneault: 22 yaşındaydı, makine mühendisliği son sınıftaydı. Montreal bölgesindeki başka bir mühendislik okulunda hoca olan makine mühendisi babasına ders asistanlığı yapıyordu.

Anne-Marie Edward: 21 yaşındaydı, kimya mühendisliği 1. sınıf öğrencisiydi. Üniversitenin alpinist kayak takımındaydı ve ailesi onu takım üniformasıyla gömmeyi seçti.

Maud Haviernick: 29 yasındaydı, çevresel tasarım lisans mezunu ve metalürjinin bir kolu olan malzeme mühendisliği 2. sınıf öğrencisiydi.

Barbara Maria Klucznik: 31 yaşındaydı, hemşirelik öğrencisiydi. (Ecole Politechnique Kantini çok ucuz olduğundan, kocasıyla akşam yemeğini o gün orda yemeyi seçmişlerdi.)

Maryse Leclair: 23 yaşındaydı, malzeme mühendisliği 4. sınıf öğrencisiydi.

Annie St.-Arneault: 23 yaşındaydı, makine mühendisliği öğrencisiydi.

Michele Richard: 21 yaşındaydı, malzeme mühendisliği 2. sınıf öğrencisiydi.

Maryse Laganiere: 25 yaşındaydı, Polytechnique’in bütçe dairesinde çalışıyordu.

Anne-Marie Lemay: 22 yaşındaydı, makine mühendisliği 4. sınıf öğrencisiydi.

Sonia Pelletier: 28 yaşındaydı, gelecek dönem makine mühendisliğini bitirecekti. Ölümünden sonra bu diploma verildi.

Annie Turcotte: 20 yaşındaydı, malzeme mühendisliği 1. sınıf öğrencisiydi.

 

https://www.theguardian.com/world/2012/dec/03/montreal-massacre-canadas-feminists-remember

https://femicideincanada.ca/about/history/montreal

http://bianet.org/kadin/saglik/71419-montreal-katliami

https://ozgurdenizli.com/montreal-kadin-katliami-sibel-ozalp/

 

Cevapla

Please enter your comment!
Lütfen adınızı yazın.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.