Amerikalı fotoğrafçı ve feminist Abigail Heyman 1 Ağustos 1942’de Danburry’de doğdu. 1964 yılında üniversiteden mezun olduktan sonra serbest fotoğrafçılık yapmaya başladı. İlk sergisi 1972’de New York’ta düzenlendi. 1974-1981 yılları arasında Magnum Photos isimli fotoğrafçı kolektifine katıldı. Bu kolektifin ilk kadın üyelerinden biriydi. 1981 yılında bir grup fotoğrafçıyla birlikte Archive Pictures isimli New York merkezli uluslararası fotoğrafçılık ajansını kurdu. Ardından 90’lı yıllarda Manhattan’daki Uluslararası Fotoğraf Merkezi’nde belgesel fotoğrafçılığı ve foto muhabirlik departmanının başına geçti. Eserleri Times, Life, Ms., Harpers ve New York Times gibi pek çok yayında yer aldı. 28 Mayıs 2013’te New York’ta hayata veda etti

Abigail Heyman kariyeri boyunca kadınların hayatlarıyla ilgili pek çok fotoğraf yayınladı. Aynı dönem dergilerde rastlanabilecek parlak ve kusursuz kadın portrelerinin aksine, kadınları gündelik hayatlarının içinde, iş yerlerinde, alışveriş yaparken, spor yaparken, yatak odalarında fotoğraflamayı tercih etti. Eserlerinde her yaştan, ırktan ve sınıftan kadına yer verdi. Egemen erkek bakıştan uzakta, kadınlık deneyimini en iyi şekilde yansıtan ve toplumsal cinsiyet rollerini ifşa eden yepyeni bir kadın temsili aradı.

Butcher, Baker, Cabinetmaker isimli kitabı için çoğunlukla erkek mesleği atfedilen mesleklerde çalışan kadınları iş yerlerinde fotoğrafladı. İtfaiyeci, pilot, hayvanat bahçesi bekçisi, astronot kadınların fotoğraflarını içeren bu kitapla, toplumsal cinsiyet stereotiplerinin dışında kalan kadın varoluşlarını gösterdi. Düğün fotoğraflarından oluşan Dreams and Schemes isimli kitabında ise evlilik kurumuna ve düğün törenlerine eleştirel bir bakış sundu. Yaklaşık 200 düğüne katılarak oluşturduğu bu eserde, aile kurumunun yüceltildiği bu törenlerin kamera arkası görüntülerine yer verdi.

1974 yılında fotoğrafların yanı sıra sanatçının kendi kadınlık deneyimini ve feminist olma hikayesini anlattığı bir metni de içeren Growing Up Female isimli bir kitap yayınladı. Heyman’ın kendi el yazısıyla yazdığı bu metin, okuyana kişisel bir günlüğü okuyormuş hissi verse de işlediği feminist temalar sebebiyle toplumsal konulara dikkat çeken bir eserdir. Bir çeşit iç döküş gibi, kadın olma deneyimini ve kendini, bedenini keşfedişini oldukça samimi bir dille aktarır. Çocukluğundan beri aileden aldığı eğitimin pek çok kadın gibi kendisine de uyumlu ve güler yüzlü olmayı aşıladığından bahseder. Henüz feminist olmadığı zamanlarda başka kadınlara duyduğu kıskançlık ve rekabetle karışık küçümseyici tavrı itiraf eder. Kısa süren evliliği sırasında nasıl da kendini kocasının gölgesinde kalmış hissettiğini anlatır. Annelik tecrübesinden ve bekar bir kadın ve bir feminist olarak oğlan çocuk yetiştirirken karşılaştığı zorluklardan söz eder. Kitabındaki en ünlü karelerden biri şüphesiz 1972 yılında kendi kürtajı sırasında çektiği fotoğraftır. Sayfanın tepesine “Daha önce hiçbir şey bana tek başına kürtaj olmak kadar seks objesi gibi hissettirmemişti.” cümlesini iliştirir.

Abigail Heyman’ın kitapları, hem kendi deneyimini hem de toplumsal gözlemlerini içeren fotoğraflardan oluşur. Bir nevi fotoğraflarında kişisel olanın politikliğini işler. Belgesel fotoğrafçılık alanında önemli eserler veren bir sanatçı olmasına rağmen Heyman’ın fotoğrafları çoğunlukla fazla kişisel bulunmuş ve önemsiz görülmüştür.

Kaynaklar

Naomi Fry, Abigail Heyman’s Groundbreaking Images of Women’s Lives, New Yorker: https://www.newyorker.com/culture/photo-booth/abigail-heymans-groundbreaking-images-of-womens-lives

Abigail Heyman, Growing Up Female: a personal photojournal, New York, Holt, 1974.

Magnum Consortium: http://www.magnumconsortium.net/photographers/HEA

Paul Vitello, Abigail Heyman, Feminist Photojournalist Dies at 70, NY Times: https://www.nytimes.com/2013/06/09/arts/design/abigail-heyman-feminist-photojournalist-dies-at-70.html

Cevapla

Please enter your comment!
Lütfen adınızı yazın.

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.